een nieuw jaar een nieuwe kijk op de orchieeën !
vzw Papilio
Contact
Soorten
Diversen
Foto's
Agenda

Stanhophea

Benaming naar P.H.STANHOPEA, president Medico-Botanical Society of London 1829-1939. De soorten van dit geslacht zijn verspreid over Mexico tot Peru, Bolivia en Zuid-Brazilië. Ze groeien epifytisch en vormen hun bloeiwijze naar beneden toe. De grote bloemen hebben een exotische vorm en kleur, maar zijn niet lang houdbaar.

Cultuur

Bij matige temperatuur en hoge luchtvochtigheid en volop luchttoevoer en circulatie. Ze groeien het best bij een nachttemperatuur van 13 tot 15°C en overdag van 18 tot 24°C. Ze hebben gefilterd zonlicht nodig of gematigd kunstlicht gedurende 14 tot 16 uur. De plant heeft tijdens de volle groei overvloedig vocht nodig bij de wortels met een voedselrijk plantensubstraat en wat organische mest. De bloei kan maar geschieden als de bulben volgroeid zijn. Na de bloei moeten deze orchideeën een lange rustperiode hebben. Het water geven met de helft verminderen. De planten matig warm of koel, maar met veel licht.

Enkele soorten

Stanophea Oculata (Lodd)

Komt uit Mexico en is één van de bekende soorten die deels moeilijk uit elkaar gehouden kunen worden. Hij is in Europa reeds lang bekend en is in 1829 door plantenverzamelaar Deppe ondekt. Draagt bloemen met kleuren waarin geel, wit, karmijnrood gevlekt voorkomen. Is sterk geurend.

Stanophea Tigerina (Batem, ex Ldt)

Komt uit Mexico. Hij groeit epifytisch en op de oosthellingen van het Mexicaanse bergland. (Sierra Madre). Pseudo-bulben breed, eirond tot 5 cm lang, bladeren langwerpige, elliptisch, leerachtig, donkergroen tot 50 cm lang. Bloeien tot 15 cm groot, crémegeel met grote roestrode vlekken.

Stanophea Wardi (Lodd ex Ldt)

Bloeitijd in de zomer. Ongeveer 30 cm lang blad aan het uiteinde van elke schijnknol. Bloemstengel draagt 3 tot 9 bloemen. De kleur varieert van licht citroengeel tot oranje met bruinachtige paarse puntjes en een eveneens bruine-paarse grote vlek aan elke zijde van de lip. De bloem heeft holronde sepalen en tongvormige petalen. De lip is wasachtig en lang uitgegroeid. Het gedeelte dat aan de zuil is bevestigd (hypochyl) is bolvormig. Het middengedeelte (mesochyl) draagt twee hoornachtige lobben.

Stanophea Insignis (Frost) (syn. St.Maculosa)

Bloeit in de nazomer met geel purperen bloemen

Stanophea Hernanderii (Kunth) (syn. Anguloa Hernanderii)

Stanophea Grandiflora (Himboldt - Bonpland - Kunth)

Vindplaats in Ecuador - Peru. Bloeit in de zomer, maar is wel voor de warme kas. De lip is meestal oranje-geel.

Stanophea Cirrhata

Komt uit Midden-Amerika. Bloeitijd in de zomer.

Stanophea Costaricensis

Wordt gevonden in Costa-Rica en bloeit in de zomer. De prachtige bloemen staan op de plant met de zuil en lip verticaal. Zowel de brede sepalen als de aan de rand gegolfde petalen zijn met prachtige purperen vlekken versierd, die zich naar het midden tot grote ogen verbreden. Ook de diedelige lip heeft aan elke kant zo'n oog en is verder, evenals de gevleugelde zuil, met purperen puntjes bezaaid. De lip is naar binnen diep uitgehold, het middenstuk heeft twee gebogen hoorntjes waarover zich het uiteinde als een sptse tong welft. De beide sterke horens van de lip hebben de Stanophea's in Latijns Amerika de naam "toritos" d.w.z. "stiertjes" bezorgd.

 

Top

 

 

 

 

 

Sitemap